İçimizden biri 

Cihad Özyurt – Karadeniz Teknik üniversitesi

1- Kendinizi kısaca tanıtın ltf.

1986 yılında Ordu’da doğdum. Ortaokul ve lise yaşamımda ciddi anlamda sporla ilgilenmedim. 2004 yılında Karadeniz Teknik Üniversitesi Elektrik Elektronik Mühendisliği bölümünde okumaya başladım. Aynı yıl üniversitenin dağcılık kulübüne üye oldum ve dağcılık yapmaya başladım. KTÜDAKS’ta 3 yıl eğitim aldım, 2 yıl eğitmenlik ve 1 yıl da başkanlık yaptım. Kulübün iç yapısında spor disiplinim gelişti. Antrenmanlarımız koşu ağırlıklıydı, 5 yıl kadar sürekli dağcılık antrenmanı yapmam beni dayanıklılık ve kondisyon açısından geliştirdi. Yedinci yılımda okulum hala devam ediyor, gelecek yılın yazında mezun olmayı planlıyorum.

2- Ne zaman koşmaya başladınız? Ara verdiniz mi?

2004’te dağcılık antrenmanlarında antrenman amaçlı koşmaya başladım, yarış amaçlı koşma düşüncesi benim felsefeme çok yakın olmadığından kondisyonumun en yüksek olduğu dönemlerde bile yarışlara katılmadım. 2008’de tırmanış ve bisiklet amaçlı İsviçre ve Fransa’da bulundum. Orada bizi davet eden kulüp Polyathlon’un düzenlediği İronleman’a katıldım.  Üniversite yaşamım boyunca kulübün düzeni sayesinde spora hiç ara vermedim.

3- Hayatınızın her hangi bir döneminde sigara kullandınız mı?

Hayatımın hiçbir döneminde sigara kullanmadım. Böylesi bir haz bana pek mantıklı gelmiyor.

4- Ortopedik rahatsızlık geçirdiniz mi?

Herhangi bir sakatlık, rahatsızlık geçirmedim.

5- Koşuya engel olacağı düşünülen bir rahatsızlık geçirdiniz mi?

Koşuya engel olabilecek ağrılı bir dönem yaşadım, bu ağrıların sebebi ise o dönemde çok yoğun bisiklet kullanmam idi. Dizlerimin yan tendonları koşarken rahatsız ediyordu. Bisiklete ara verdim ve  düşük tempo koşularla atlattım.

6- Bu döneminde doktorlar “kesinlikle koşmayın” dedi mi?

Hayır. Mümkün olduğunca dinlenmem gerektiğini söylediler.

7- Neden doktorlar genelde koşmayı önermiyorlar?

 Bence sert zeminde yapılan koşunun eklemlere olan kötü etkisinden dolayı doktorlar koşmayı önermiyor olabilir.

8- Sizce koşmanın yaşı varmı?

Bence yok, Ironleman’ı arkadaşım Rene ile tamamladık ve o tarihte 51 yaşındaydı.

9- Koşu ile ilgili başkalarına ne tavsiyeleriniz olur?

Koşunun  insanların belli bir dönem yapıp sonrasında hayatla ilgili kaygılarından dolayı bırakılacak bir faaliyet olmadığını, sağlıklı ve mutlu bir yaşam için hayatımızın her döneminde o döneme uygun şekilde yapılması gerektiğini düşünüyorum. Tavsiyem bu olur.

10- Beslenmenizi nasıl yapıyorsunuz? Yani nasıl olmalı değil de siz nasıl yapıyorsunuz?

Hayatımın sürekli değişen bir düzene sahip olmasından, bulunduğum yere göre değişiyor.  Kahvaltıma dikkat ediyorum, akşam yemeklerinde çok fazla yemiyorum, gün içinde abur cubur tüketmiyorum. Bunun dışında özel bir şey yapmıyorum. Çok yoğun spor yaptığım dönemlerde (tur, tırmanış gibi) kahvaltılarda buğdaylı, yulaflı, meyveli gevrek hazırlıyorum, sütle tüketiyorum.

11- Koşarken herhangi bir elektronik alet kullanıyormusunuz, kullanmayı tavsiye ediyormusunuz? Nabız ölçer, GPS vs.

Herhangi bir elektronik alet kullanmıyorum, ama nabız ölçer bir alet kullanırsam antrenman sırasında nabzıma göre daha düzenli tempolu koşabilirim diye düşünüyorum.

12- Check up tavsiye ediyormusunuz? Siz yaptırıyormusunuz?

Öneriyorum, ben her yıl olmasa da iki yılda bir yaptırıyorum. Gittiğim doktora ilgilendiğim sporlardan bahsediyorum, testleri konunun uzmanı olan doktorlarla yaptırmamı temin ediyor.

13- Yaşam tarzınız koşuya engel teşkil ediyormu?

Genelde etkilemiyor. Fakat okulumun uzayan senesinde olmanın baskısı yaptığım sportif etkinlikleri sınırlıyor.

14- Koştuğunuz mesafeler konusunda koşmayan arkadaşlarınızın ne diyor? Veya sizin koşu alışkanlığınız konusunda ne yorum yapıyorlar?

Akıl almaz buluyorlar, ama benim ilgi alanlarıma alıştıklarından artık beni kendi halime bıraktılar diyebilirim.

15- Koşu özel yaşamınızı nasıl etkiliyor?

Yoğun antrenman yapıyor olsam belki etkileyebilirdi, fakat normal şartlarda etkilemiyor. Hatta çok zinde olmam etrafıma iyi bir izlenim veriyor.

16- Koşuya başlamadan önceki hayatınız ile başladıktan sonraki hayatınız arasında belirgin ne fark var?

Daha pozitif ve enerjik oldum, hiç hastalanmıyorum. Sporu dans etmeye benzetiyorum, hareket etmek insanlara mutluluk veriyor.

17- Bedensel ve fiziksel her konuda olduğu gibi, genetik formasyonun bu konuda etkili olduğu söyleniyor. Bu konuda siz ne diyorsunuz?

Herkes yapabilir fakat genetik yatkınlık çok üst seviyelere ulaşabilmek için gerekli.

18- Koşu yapmak isteyenlere ama henüz başlamamış olanlara ne tavsiyeleriniz olacaktır?

Bir yerden başlamak lazım, ne kadar erken olursa o kadar çok şey katacaktır.

19- Bunların dışında söyleyeceğiniz bir şey varsa belirtin ltf.

Genel olarak herşeyi konuştuk. Sizin sormak istediğiniz başka bir konu varsa memnuniyetle cevaplamaya çalışayım.

20- IRONMAN a katılmayı nasıl/neden düşündünüz? Nekadar süre hazırlandınız? Ne kadar sürede bitirdiniz? Yarış hangi atmosferde geçti? Nasıl bir duygu idi? Size ne kattı? Beslenme yarış esnasında nasıldı?  Neler yediniz? Katılım ücreti ve diğer masraflar açısından nasıl bir bütçe gerekli? Sponsor varmıydı? Başka söylemek istedikleriniz varsa siz ekleyin ltf.

Tırmanış ve bisiklet için gittiğim yurt dışı faaliyetlerini organize eden Polyathlon kulübü orada kaldığım tarihler arasında Ironleman’ı organize ediyordu. (Iron-le-man denmesi organizasyonun Leman gölü çevresinde yapılmasından kaynaklanıyor.) Ironleman öncesinde birçok zorlu tırmanış ve çok uzun bisiklet turları yaptık, bu da bana Ironman yapabileceğim düşüncesini verdi. Koşu etabı için özel bir hazırlık yapmadım. Çok yoğun bir antrenman takvimim vardı. Ama tırmanış ve yüksek rakımda olma doğal olarak güzel bir hazırlık yapmama sebep oldu diyebilirim. Yüzme etabının süresini tam hatırlamıyorum. Bisiklet etabı 5sa50dk’da , koşu etabını 4sa20dk’da tamamladım. Toplam da da 13 saat civarında bir sürede bitirdim.

Katıldığım organizasyonda yarışmıyorduk, herkes kendi en iyi zamanını yapmaya çalışıyordu. Bu nedenle çok sıcak ve dostane bir atmosfer vardı. Organizasyon boyunca kendimi çok mutlu hissettim. Orada olmamın tek amacı vardı; spor yapmak. Bunun dışındaki her şey aklımdan çıkıvermişti.

IRONMAN’i bitirince kafamda “İnsan isterse her şeyi başarabilir” düşüncesi oluştu.  Spor anlamında çok şey kattı, farklı disiplinlerin farklı kas gruplarını zorladığını öğretti.

Beslenme ayrı bir konu idi.IRONMAN yapılacağı gün güne iyi bir kahvaltıyla başladım,. Organizasyon sırasında beslenme, bisiklet etabında formanın ceplerine koyduğumuz sandviç, tahıllı barlar gibi; koşu etabında her 10km’deki standa uğrayarak muz, tahıllı bar, çikolata gibi şeylerden sağlandı. Son kısımlarda açlık hissi oldukça artmıştı. Fakat çok yemek pek mümkün değildi. Bu organizasyona benim katıldığım yıl katılım ücreti vardı fakat ben davetli katıldığım için ödememiştim. Bu yıl yine aynı organizasyon var ve ücretsiz. Oradaki organizasyona katılmak için Türkiye’den ulaşım masrafları ve günlük harcamaların masrafları var. Organizasyonu yapanlar konaklama da destek vermişlerdi. Benim herhangi bir sponsorum yoktu, çok düşük bir öğrenci bütçesiyle gittim, Ironleman ve birçok spor faaliyetinde bulundum. Ulaşım masrafları dışında pek fazla harcamam olmadı.